• Adem

    by  • June 14, 2018 • 1 Comment

    Ik ken je nog maar zo kort en weet wat mij betreft veel te weinig van je
    maar je adem, die ken ik, die is eigen aan je.

    eigen aan mij en onze tijd samen
    het kost me geen moeite toe te geven dat ik daarme overdrijf en me iets toeeigen. een ervaring die niet zo bedoelt is, die voor jou niet zo zou zijn.

    toch zijn het momenten. ze liggen in de tijd. elke keer dat ik je net iets te lang aankijk en ik zie een impuls in je pupillen.

    ik heb avonden lang op het internet opgezocht wat de lichaamstaal is van een vrouw die een man aantrekkelijk vind. maar ik heb niks gevonden wat mij zou laten weten wat ik weten wil. ik wil niet weten of je wel eens over me fantaseert. of je een keer een nacht de mijne zou willen zijn. daar is het me niet om te doen.

    ik wil weten of je ook precies weet hoe vaak we tegelijkertijd in en uit ademenden. ik wil weten of je ook zo’n onverklaarbaar gevoel hebt, dat soms als je aan mij denkt, dat ik dat weet. of ben ik dat? zijn dat mijn wanen?

    als ik aan je denk en je gezicht voor me zie, je lichaam, je lange ranke hals, je borsten, je heupen en dijen, je zachte buik, je slanke armen en hoe het allemaal samen komt. je elegantie, je houding, de manier waarop je je handen buigt en gebaren maakt. de manier waarop stof om je lichaam valt. hoe lief je bent en hoe leuk je lacht. dat ik zeker weet dat je heel erg slim bent, een van de weinigen. die betoverende blauwe ogen. je zoete mond. als ik daar aan denk, is dat zo intens dat ik me niet voorstellen kan, dat die gedachten niet op een of andere manier iets tot stand brengen wat jij zou voelen.

    de wet van energiebehoud, die is altijd heel belangrijk voor me geweest. zelfs als het gaat om verlangen en liefde. als ik je zie dan, gaat er niks verlorren. ik zie je zoals het is, en niet alleen jou, maar zoals alles dan is. ik zie dan de grootst mogelijke schoonheid van het al. als ik je hoor, dan hoor ik je, alsof ik elke trilling van je stem en lijf hoor die oneindig lang voort blijven gaan in de ruimte. als het om je adem gaat, weet ik niet welk zintuig dat aanvoelt, of dat het misschien meer dan voelen is. een voelen wat zo dicht bij weten komt. en dat voor iemand die nergens in geloofd. die nooit zal weten wat weten is.

    je word binnenkort moeder en je hebt een geliefde. ik zal nooit iets laten weten of merken wat zou kunnen leiden tot een disbalans in je leven en relatie. het zou me zo’n pijn doen. ik wil niks liever dan dat je gelukkig bent. al is dat met hem, zo zei het. maar ergens, daar waar onze adem elkaar raakt en voor altijd ergens voortgaat, daar ben jij de mijne. mijn op een manier die niets heeft te maken met onvrijheid of bezitsdrang. mijne, als in, wij horen bij elkaar. ik ben dan ook de jouwe, voor altijd. ik hou van je Janneke.

    Single

    by  • June 14, 2018 • 0 Comments

    For the love of Christ, please stop asking me why/ how I’m still single. Unless you can clear your schedule for the week to listen to the overwhelming amount of data I’ve collected over the years to answer that question for myself. I know you mean well, but that’s for me and my therapist to work out.

    Teacher’s Pet

    by  • June 13, 2018 • 0 Comments

    I don’t know if it was you that made all those creepy arse calls, but if it was I’m not okay with it. At all. Don’t do it. Ever, I can assure you you’ve done enough.

    I got a call from a private number today which I of course didn’t answer thinking it could be the return of the hideous phone calls, and naturally over the course of the day i came to thinking of you and the hurt. I think of you often. Not fondly as I did before, how it stands now is the complete opposite of my coming to you at the snap fingers like I did. I don’t think someone adoring you as I so blindly as I did should ever have made me deserving of such a horror show.

    I fell in love with you. You led me up that path and then used the power you had over my feelings to abuse me! It’s psychopathic.

    What can I do? I’m afraid of you.

    I just wonder how when I showed you my vulnerability both as a student, friend, and romantic prospect coming out of the most traumatic stage of my life how you could attack me for my truth. You took my sharing all that was close to my heart with you – a privilege – as a weakness to be attacked. My having had feelings about you that were good and innocent aren’t just permission for you to be absolutely horrendous. I am so sorry I ever showed you one shred of my heart.

    I went down to your level for a while there. That was another mistake of mine. I won’t ever do so again.

    I’m over you but I’ll never be over that. I suppose the whole point is to leave people with a lasting impression? Leave me with a lasting impression?

    And that you did, thanks teach! What a joke. Fuck you.